Rozdział 4

Rozdział trochę krótki ale nadrabia zajebistością :D pozdrowienia od Fireproof i Phoenix

***

Dylan O'Brien jest wysokim brunetem o brązowych oczach. Przystojny aczkolwiek idiota. Studiuje logistykę tak samo jak Noah. Tak jak ja ma wiele tatuaży. Gdy mnie zobaczył zmierzył nie wzrokiem i  uśmiechnął się łobuzersko.
- No no, nie sądziłem że Cię tu spotkam - spojrzał na Noah – was - dodał z uśmiechem.
- Ja się z tego spotkania nie cieszę - powiedziałam spoglądając na niego.
Był ubrany w czarne spodnie i szarą koszulkę. Na nogach miał czarne adidasy. Bluzka opinała jego mięśnie i ukazywała jego tatuaże. 
-  Zrób zdjęcie. Będziesz mnie mieć na dłużej - spojrzał mi w oczy -  i powieś sobie nad łóżkiem. Kiedy będziesz wstawała zobaczysz chłopaka za którym szalejesz - dodał z uśmiechem.
- Ta już biegnę - odpowiedziałam i odwróciłam się.
- Długo to jeszcze będzie trwać? - spytałam Ethana.
- No z jakąś godzinę. - odpowiedział i kontynuował robotę.
- A co, nasza Brytyjka się niecierpliwi? - odezwał się Dylan. 
Mówiłam już że go nienawidzę ? Nic nie odpowiedziałam. A on poszedł i usiadł na fotelu po drugiej stronie i cały czas się na mnie patrzył.
- Powiem ci czego nie lubię - odezwał się znów - nie lubię być ignorowany a już w szczególności ignorowany przez dziewczyny, no i w dodatku fakt, że jesteś z Londynu - spojrzał mi w oczy - czyni Cię osoba której nie znoszę najbardziej w całym Nowym Yorku - uśmiechnął się chytrze - twój akcent jest wkurwiający.
- Nikt ci nie każe ze mną rozmawiać. Poprawka, to ja nie mam zamiaru z tobą gadać - powiedziałam. 
W tej chwili zadzwonił mój telefon. Jeremie mój straszy brat.
- Witam moją siostrzyczkę - powiedział
- Witam najnudniejszego faceta - odrzekłam z uśmiechem. Kątem oka widziałam jak Dylan mnie obserwuje.
- Mam dla Ciebie wspaniałe wieści - powiedział. Wiedziałam że się uśmiecha.
- No dalej - dodałam.
- Zjazd rodzinny! - wykrzyczał entuzjastycznie
- Boże tylko nie to – rzuciłam. Zjazd rodzinny - kolejna rzecz której nie cierpię.
- Z jakiego to ważnego powodu znów się to dzieje? - musi być jakiś powód.
- Nasza kuzynka Taylor wychodzi za mąż. - powiedział 
- Kto był tak zdesperowany żeby się jej oświadczyć? - zapytałam 
- Nie wiem. Ale wiem za to, że wszystkie ciotki mają przyjechać więc musisz być. Rodziców nie obchodzi to, że nie chcesz. Masz być. Najlepiej by było jakbyś przyjechała z jakimś chłopakiem. Możesz też bez ale licz się z narzekaniem rodzinki – powiedział - Zadzwonię do Ciebie jeszcze w tej sprawie. Trzymaj się, pa - dodał i rozłączył się.
Taylor Park - moja kuzynka od strony mamy. Ulubiona siostrzenica wszystkich ciotek. No a kto by nie lubił wzorowej dziewczyny która wszystkich lubi oprócz mnie. 
Nie lubi mnie za to że nie jestem taka jak ona. 
- Coś się stało? - zapytał Noah 
- Taaaaaa, zjazd rodzinny - jak ja to uwielbiam - powiedziałam z udawanym entuzjazmem.
- No cóż, pojedziesz, pośmiejesz się i wrócisz - rzekł.
- Zapomniałeś o najważniejszej rzeczy - pytania - powiedziałam.
- Jakoś przeżyjesz.- rzekł 
- Czyżbyś bała się jakiegoś głupiego zjazdu rodzinnego ? - spytał zdziwiony Dylan. 
Spojrzałam na niego. Leżał bez koszulki a Clara tatuowała mu bark.
- Nie znasz mnie i mojej rodziny więc się nie odzywaj - powiedziałam.
- W takim razie powiedz mi jaka jesteś - rzekł Dylan.
Ethan skończył robić tatuaż, całe szczęście. Noah podniósł się i poszedł zapłacić. Spojrzałam na Dylana.
- Nie jesteś moją pieprzoną przyjaciółką żebym ci się zwierzała - odpowiedziałam i wyszłam z salonu. 

Rozdział 3

Obudził mnie dźwięk piosenki " The Phoenix" Fall Out Boy, która dobiegała z kuchni. Spoglądam która jest godzina wcześnie za wcześnie. No nic idę do łazienki się ogarnąć. Patrzę w lustro i widzę średniego wzrostu brunetkę o brązowych oczach i jasnej karnacji. Mam rękaw na lewej ręce i kilka tatuaży na prawej ręce, klatce piersiowej i nogach. Mój pierwszy tatuaż zrobiłam w wieku 17 lat gdy odeszłam ze szkoły baletowej. Znajduje się on na przedramieniu i przedstawia pióro.

 Nie mogłam tam wytrzymać. Tańczyłam od 12 roku życia. Treningi były straszne cztery razy w tygodniu po pięć godzin. A gdy były jakieś mistrzostwa siedziałam tam cały dzień. Trenerka wymagała odę mnie zbyt wiele. Byłam bardzo chuda i wyczerpana. W wieku 15 lat ważyłam zaledwie 45 kilogramów. 
Niedługo potem poznałam Mie, Kate, Iana i Matta. Oni tańczyli break dance. Dzięki nim wróciłam do normalności. Wspierali mnie i dodawali otuchy. Są hakerami i nauczyli mnie trochę. Potrafię włamać się do czyjegoś telefonu bez problemu. I właśnie dziś jadę do Kate i Iana. 

Umyłam się szybko i ubrałam w jeansy, biała bokserkę i ciemno-zieloną flanelową koszule. Zrobiłam sobie delikatny makijaż i założyłam srebrny pierścionek z czarną różą.

 Poszłam coś zjeść.
- Dzieńdoberek - uśmiechnęłam się do przyjaciela.
- Widzę ze humor ci dopisuje - powiedział.
- Jeśli myślisz że będę marnować sobotę na O'Briena to się mylisz. Nie mam zamiaru nawet o nim rozmawiać, co prawda właśnie to robimy ale tylko teraz. - odpowiedziałam i wyjęłam jogurt z lodówki. Sięgnęłam po muesli i łyżeczkę i usiadłam przy wyspie kuchennej. Noah obserwował mnie spod przymrużonych powiek.
- Co jest? - spytałam. Ale on tylko pokręcił głową i napił się kawy. Wsypałam muesli do jogurtu wymieszałam i zjadłam. 
- Za 10 minut jedziemy - oznajmił chłopak. Kiwnęłam głową ze rozumem i wrzuciłam opakowanie do kosza a łyżeczkę do zlewu i poszłam umyć zęby. Ubrałam jeszcze czerwone vansy , zabrałam torebkę i wyszłam z pokoju.
- Gotowa?  – zapytał  Noah.
- Taaa - rzuciłam i wyszłam z mieszkania za chłopakiem. Zakluczyłam drzwi i poszłam do samochodu.
Kate i Ian mieszkają w Filadelfii, więc kawał drogi przed nami.
-  Chyba zrobię sobie nowy tatuaż- powiedział Noah  – Może jakiś pistolet. 
-  Dobra pójdę z tobą jednak na razie nie mam zamiaru nic sobie robić - dodałam z uśmiechem.
Wstąpiliśmy do Strackbucksa po kawę. Jechaliśmy już z dobrą godzinę.
- Słyszałaś że Caroline Hooper znów się z kimś przespała? Podobno to był trójkącik. - powiedział szczerząc się Noah.
- To dziwka każdemu daje i jeszcze  się tym chwali. Może jak złapie jakąś chorobę weneryczną to się opamięta.
- Lepiej nie, bo zanim się skapnie że coś złapała minie co najmniej pół roku a w tym czasie każdy chłopak w okolicy będzie zarażony i gdy ty się z kimś prześpisz też to złapiesz. - dodał.
Zauważyliście, że jak chłopak sypia z każdą laska to mistrz, a jak dziewczyna sypia z wieloma chłopakami to dziwka? Tak to jest niesprawiedliwe ale Caroline taka jest i nie mam zamiaru jej bronić. Rozpieszczona dziewczyna z bogatej rodziny. Uważa się za królową i wymaga aby każdy schodził jej z drogi, a ludzie są na tyle głupi, że to robią. Zdarza się czasami ze ktoś ją oleje ale ta osoba nie ma już życia na uczelni. Niszczy go. Caroline to typowa blondynka chodząca w najdroższych ubraniach. Ma swoje dwie przyjaciółeczki tak samo głupie jak ona sama. Jedna to Olivia Moore a druga Alison West. Z Olivia można jeszcze jako tako pogadać jak jest sama ale tylko i wyłącznie wtedy. 
Dojechaliśmy do Filadelfii o 12. Wstąpiliśmy jeszcze do sklepu kupić coś żeby nie iść z pustymi rękoma. 
 Noah zaparkował na podjeździe przed ich domem. Wysiadłam z samochodu, zabrałam torby i zapukałam do drzwi. Otworzył mi Ian.
-  Hej - powiedzieliśmy z Noah.
-  Nareszcie - powiedział Ian i mnie przytulił.
- Wejdźcie - otworzył szerzej drzwi i wpuścił nas do domu.
-  W końcu dotarliście - z kuchni wyłoniła się Kate.
Przytuliła mnie i zaprosiła do salonu. Kate i Ian są razem od 6 lat. Ona jest szatynką o zielonych oczach a on nieziemsko wyglądającym niebieskookim blondynem. Prowadzą razem firmę reklamową. Choć są hakerami nie poszli w tym kierunku. Siedzieliśmy i śmialiśmy się dość długo. Noah chciał zrobić sobie jeszcze tatuaż więc pojechałam z nim a Ian i Kate zostają aby uszykować nam pokój do spania.
W studio, mój przyjaciel uznał, że chce mieć wytatuowany rewolwer.

 Ethan, bo tak ma na imię tatuator,  jest po czterdziestce. Znamy go dzięki Ianowi.
Ma jeszcze córkę o imieniu Clara. Spoko dziewczyna, też się tym zajmuje. Siedziałam i patrzyłam jak Ethan robi tatuaż , aż nagle usłyszałam znajomy głos.
- Hej Clara - powiedział . Podniosła głowę i moje oczy spotkały się z oczami Dylana O'Briena. 

***

I jak się podoba? Mam prośbę, aby każdy zostawił po sobie znak. To bardzo motywuje . 

Rozdział 2

Znacie to uczucie gdy nienawidzicie kogoś z całego serca i życzycie mu najgorszego? Ja tak mam i to właśnie w przypadku pieprzonego Dylana O'Briena, Chłopak myśli sobie ze może wszystko. Każda laska pcha mu się do łóżka a już najbardziej Caroline Hooper- zdzira warta tyle samo co on. Każda oprócz mnie. Nie cierpię gnoja. No fakt wygląda nieźle ale wygląd to nie wszystko. No i kurwa akurat musiałam upaść na niego.
- Kurwa, nie nauczyli Cię chodzić? - krzyczał Pan Perfekcyjny.
- Bardzo dziękuję za amortyzację, dzięki tobie nic mi się nie stało - uśmiechnęłam się cwanie.
Następna ciekawostka o nim- nikt mu się nie sprzeciwia a już na pewno nie odpowiada takim tonem. 
- Pytałem o coś - znów krzyknął - Nie dość że nie umiesz chodzić to jeszcze masz problem z odpowiadaniem? - powiedział i zaśmiał się głośno a razem z nim wszystkie jego przydupasy.
- Spierdalaj kurwa nie masz prawa mnie obrażać - teraz to ja już krzyczałam. 
- Eeee...Co tu się dzieje? -zapytał się Noah, który właśnie się znalazł.
- Musisz nauczyć swoją dziewczynę schodzić ze schodów - rzucił Dylan.
- On przynajmniej ją ma, a nie tak jak ty zalicza wszystko co popadnie - dodałam . Widziałam złość w oczach chłopaka. Żadna osoba nie powiedziałby tego na głos ale genialna ja musiałam to zrobić.
- Nina chodźmy już, nie zadajemy się takim ścierwem - powiedział Noah.
- No spierdalajcie stąd kurwa, nikt was tu nie zapraszał - krzyknął O'Brien.
- Zamknij kurwa mordę - rzuciłam na odchodne.
Wyszłam z budynku wkurwiona jak cholera, nikt nie będzie mnie  traktował jak ten chuj. Co on sobie w ogóle myślał że może tak po prostu mnie wyzywać ? 
- On tego jeszcze kurwa pożałuje - powiedziałam zdenerwowana. Widząc że mówię na serio Noah spojrzał na mnie i wsiadł do auta. Wyciągnęłam papierosy i zapaliłam jednego. Pale gdy jestem zdenerwowana, ale po tym co się zdarzyło przed chwilą na jedynym się nie skończy. Po chwili wyrzuciłam peta i wsiadłam do samochodu. 
- Powiedz mi jakie to uczucie? - zapytał Noah. Popatrzyłam na niego jak na idiotę. 
- O co ci chodzi? - zapytałam zdziwiona.
- Jakie to uczucie leżeć na najprzystojniejszym facecie na uczelni i do tego z nim rozmawiać? - zapytał ponownie uśmiechnięty chłopak. Czy jego do reszty pojebało? 
- Gdybyś chciał wiedzieć to ja się z nim kłóciłam a nie rozmawiałam i chujowo się na nim leży - odpowiedziałam.
Jedyne co on tam widział to to, że na nim leżałam? 
- Nina to najprzystojniejszy chłopak, no dobra jest chujem ale jakim ładnym - uśmiechnął się chłopak.
- Dobra skończ nie mam zamiaru o nim rozmawiać,  jeszcze się ten debil doigra - powiedziałam znudzona.
Do końca jazdy siedzieliśmy w ciszy. Wypaliłam jeszcze kilka papierosów. Gdy pojechaliśmy pod blok wysiadłam i skierowałam się do mieszkania, a następnie do swojego pokoju. Zdjęłam ubrania poszłam do łazienki i wzięłam prysznic. Po nim weszłam pod pościel i zasnęłam. 

Rozdział 1

- Szybciej Nina, jesteśmy już spóźnieni - jęczał mi nad uchem Noah. Od dwudziestu minut próbuje znaleźć buta do pary.

- Co ja poradzę że robisz taki syf? - zapytałam.
Czasami żałuję że mieszkam z Noah, bo robi taki bałagan że wiecznie się przez niego spóźniam. 
- Jakbyś odkładała rzeczy na swoje miejsce nie byłoby problemu, ale nie, ty zawsze rzucasz wszytko gdzie popadnie, a potem nic nie możesz znaleźć - rzucił mój przyjaciel i wyszedł z mieszkania.
No tak kiedy chcesz żeby ci pomógł to zawsze sobie pójdzie. Znalazłam buta w pokoju Noah. Założyłam go i poszłam po torebkę. Spakowałam do niej telefon i papierosy i wyszłam z mieszkania. Mój przyjaciel czekał przy samochodzie.
- Nareszcie - odezwał się. 
- Dobra już nie pierdol tylko jedźmy -powiedziałam.
Jechaliśmy do bractwa na imprezę. Jako że organizowali ją najpilniejsi studenci wszyscy postanowili tam iść.
- Tylko nie baluj za bardzo bo jutro rano jedziemy  do Kate i Iana - przypomniał mi z uśmiechem chłopak. 
- Dobrze mamusiu - odpowiedziałam szczerząc się. 
Noah jest strasznie nadopiekuńczy względem mnie przez to wszyscy myślą ze jesteśmy parą. Ale to nie prawda bo on jest gejem. Znamy się od dziecka ale bardzo mało osób wie o jego orientacji. 
Dojechaliśmy pod dom, ludzi pełno w chuj. Kieruje się do wejścia. Wszyscy dziwnie się na mnie patrzą. No tak, mam pełno tatuaży, nie ubrałam się w mini i krótka bluzkę, tylko w podarte spodnie, biała koszulkę , skórzaną kurtkę i złote szpilki. 
W środku czuć było zapach alkoholu i papierosów. Po chwili w tłumie zobaczyłam Simona i Emme. Ruszyłam ku nim zgarniając po drodze kubek z alkoholem. Wzięłam łyk whisky z colą, no nieźle postarali się. 
- Hej -rzuciłam z uśmiechem.
- Elo - krzyknął Simon.
- Siemka - powiedziała Emma.
- Ale się postarali z alkoholem - powiedziała dziewczyna. 
- Przecież gospodarze nie piją byle czego - zaśmiał się Noah.
Spojrzałam w tłum no tak pełno dziewczyn ubranych jak dziwki i napaleni chłopcy czego by się można było spodziewać.
Przy ścianie stał Adam znajomy od jarania, gdy mnie zobaczył uśmiechnął się i wskazał głową na schody. Odwróciłam się do znajomych.
- Idę na górę z Adamem idzie ktoś? - zapytałam. 
Wszyscy pokręcili głowami no cóż trudno. Przeszłam przez salon i ruszyłam w stronę Adama.
- Nikt więcej nie idzie - powiedziałam.
- Więcej dla nas -uśmiechnął się chłopak.
Poszliśmy do jakiegoś pokoju na górze. Adam wyciągnął skręty. Zapaliłam jednego i już po chwili wszystko mnie śmieszyło. To nie tak że jestem nałogowcem, ale lubię sobie czasem zajarać. Minął jakiś czas, więc postanowiłam poszukać Noah. Nadal wszystko mnie bawiło, ale zdążyłam już lekko ochłonąć. Gdy schodziłam ze schodów potknęłam się i runęłam na jakiegoś chłopaka.
- Kurwa mać, uważaj! - krzyknął.
Podniosłam głowę i wiedziałam już ze wolałabym spaść na podłogę niż na "perfekcyjnego" Dylana O'Briena. 

Prolog

Nazywam się Nina Harrison i mieszkam w Nowym Yorku. Studiuje psychologię. Jestem na trzecim roku. Przeprowadziłam się tutaj z Londynu. Nie wyglądam jak każda studentka. Nie obchodzą mnie celebryci, projektanci mody, gdzie można zrobić świetny manicure. Jestem inna. Mam tatuaże. Robię je gdy wydarzy się coś ważnego. Chodzę ubrana w ciemne kolory, choć czasem zakładam coś co mnie wyróżnia. 
Można wywnioskować że słucham mocnej muzyki.
Ludzie myślą że lepiej się że mną nie zadawać po pewnie palę, piję i ćpam. To prawda ale kurczę, jestem na studiach, na imprezach różne rzeczy się dzieją. Mam kilku znajomych i każdy jest inny, w końcu przeciwieństwa się przyciągają. Tak naprawdę jesteśmy odludkami bo jesteśmy "inni".
Tak więc studiując psychologię wiedziałam że będę wytykana palcami za swój wygląd ale szczerze mówiąc to mam to gdzieś i nie mam zamiaru się załamywać bo nie spełniam stereotypów opanowanego psychologa o  nienagannym wyglądzie. Przeszłam wiele w swoim życiu ale o tym później się dowiecie.